خداحافظ وسعت تنهایی........

خداحافظ برای همیشه............

سال نو مبارك...

سرسبزوشادي روداشته باشين

برای تو که نماندی دلم سیه پوش است

نشان عشق منوتوشقایقی وحشی است

که سرنهاده به زانوی خویش وخاموش است

دلم پیاله خونین ترین گل صحراست

که پرپرازعطش آفتاب درجوش است

تبارگیسوی من باستاره همسایه است

سپیده راگل ذهنم گشاده آغوش است

خیال گریه مگرداردآسمان اینجا

درخت غم زده چتربردوش است

توباکدام خزان رفته ای که بعدازتو

صدای گام تودرآستان هرگوش است

سرودشبنم باران پس ازتوزیبانیست

بیاکه نبض من ونبض آب مغشوش است

دیوان یادتو

بدرودتلخ توباورنمیشود

دیوان یادتوپرپرنمیشود

باجذبه ی همیشگی چشمهای تو

روحم اسیرجذبه ی دیگرنمیشود

سیمای زندگی ام راغم گرفته است

دیگرشراب به ساغرنمیشود

بوی گلاب زشعرترم وزد

بی جذبه ام کلام معطرنمیشود

یادتوای مسافرغریب شب

گنجانده دردل دفترنمیشود

بازنمیگردی ای رفته ازپیشم

دانم که بی توغمم آخرنمیشود

سلام به داداشهاوآبجیهای گلم:

امیدوارم حالتون خوب باشه

متاسفانه یه مدتی نمیتونم نت بیام احتمالا این آخرین آپم درسال۸۷بود

من توی این مدت که باشمابودم اصلا احساس تنهایی نمیکردم ازهمتون ممنونم

دلم واسه همتون تنگ میشه وبه یادتون هستم تاوقت برگشتنم مهربوناخداحافظ

من به سوی تو پیش می آیم

تو همون ساحلی غرورآلود

من به خاک تو چشم میسایم

پشت دروازه شب مهتاب

بی تومشتاق ومنتظرهستم

پشت پرچین باغ سبزعبور

بی تو مرغی شکسته پر هستم

تن به آب ستاره میشویم

میزدایم زخود جدایی را

پیچک بازوان خود بگشا

تاچشم طعم آشنایی را

بانگاهت زمن میپرسی

ازکدامین جزیره می آیی

میزنم خنده های شرم آلود

ازتباروسیع تنهایی

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن....

ولی ای کاش بودی تااشکهایم ازشوق دیدارت سرازیر میشد

کاش بودی ودستهای مهربانت مرهم همه دلتنگی ها ونبودنها یت میشد

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

 ودردهایم رابه گوش تومیرساندم بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعدازتو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم

کاش می دانستی چقدر دوستت دارم

میدانی حالا که ازکنارم رفته ای لحظه های زندگی برایم پر ازدردوعذاب شده

میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر بهانه ای نیست برای ادامه زندگی.......

جزانتظار به تو رسیدن

انتظار...............

وقتی دنیا باهمه بزرگیش برام یه قفس میشه

وقتی حتی نفس کشیدن برام تنگ میشه

وقتی همه صداها برام گنگ میشن

وقتی هیچ دستی نیست که بگیره دستمو

فقط وفقط سرمو روبه آسمون میگیرم

چشمامو میبندم

ودستامو به سوی خودش بلند میکنم

من آغوش پرمهرخودشو میخوام

خودش میدونه که من چقدر کوچیکم وچقدر ناتوان

هروقت ازش کمک میخوام کمکم میکنه

هروقت حرف میزنم خوب گوش میده

اون به مزاحمتهای وقت وبی وقت من عادت کرده

خودش خیلی خوب میدونه که چقدر دوسش دارم

.....معبودم ای تنهاترین تنها من همون شب زده ام

که توی بند دنیا اسیرم

منو رهاکن ازبنددنیا.......

خدا جونم دوست دارم............

رسم دنیا اینه که آدما همدیگه رو میشکنند وخرد میکنن وازبین میبرن

همه ما وقتی روی برگهای پاییزی پا میزاریم ازصدای خرد شدنش لذت میبریم

خدا کنه که ما روی دل کسی پا نزاریم که ازشکستن وخرد شدنش بخوایم لذت ببریم

درآسمان تصویری اززندگی خودرادیدم

درهرقسمت دوجای پابود

یکی متلق به من ودیگری متعلق به خدا

وقتی آخرین تصویرزندگی ام رادیدم

به جای پای روی شنهانگاه کردم

دیدم که چندین زمان درزندگی ام یک جای پابیشترنیست

برای رفع ابهام ازخداسوال کردم

خدایافرمودی که اگربه توایمان بیاورم

هیچ زمان مراتنهانخواهی گذاشت

دیدم که درسختترین لحظات زندگی ام تنهایک جای پاهست

چرادرزمانی که بیشترین نیازرابه توداشتم

تنهام گذاشتی؟

خدافرمود:

فرزندعزیزم ترادوست دارم

وتنهایت نمیگذارم

درمواقع سختی اگریک جای پابیشترنیست

دران لحظات تورابه دوش میکشیدم

ممنونم خدابه خاطراینکه همیشه هستی.......همیشه

این رزابهونه کم نیست واسه خیس بودن چشمام

واسه تعبیریه جاده توی رویازیرپلکام

این روزادلم گرفته ازدروغ یه مسافر

ازیه بازیگرعاشق بی کس وتنها به ظاهر

اگه من دارم میسوزم بازی چرخ زمونه ست

میدونم وفانداره سرنوشت همش بهونه ست

بین غمهاتنهاناجی ام باش

پرپروازمن دیریست بسته

توبگشاودرآزادی ام باش